முற்றுப்புள்ளி

 ஒரு கவிதை

 ஹைக்கூ எழுத ஆசைப்பட்டது

அது இது தான்

"முற்றுப்புள்ளி."

"முற்றுப்புள்ளி."

"முற்றுப்புள்ளி."

ஏடுகள்.

ஏடுகள்.

-------------------------‌---------------

ருத்ரா.

மொழியின்

வரலாற்றுச் சதைகள் வற்றியபின்

நமக்குக் கிடைத்த 

எலும்புக் கூடுகள் இவை.

அன்று நம்மோடு

கல் பேசியது.

புல் பேசியது.

புள் பேசியது.

புள்ளும் பேசியது.

புயலும் பேசியது.

ஆனால்

கடவுள் என்று சொல்லிக்கொண்டு

எந்தப் பயலும் பேசவில்லை.

பின் எப்படி இந்த 

எச்சில் மந்திரங்களில்

புதைந்து போனோம்?

அகழ்நானூறு 59

 

துகிலிகை அன்ன துய்த்தலைப் பாதிரி

வான் திரை ஆங்கு ஓவு அகல் பிலிற்ற

நற்றிணை...117,118,119 120

நா குழறி...

அந்த வானம் சொல்கிறது

மீறக்கூடாது.

அது கூவும் மொழியே

வேதம் என்பது.

அவனை அடி.

இவனைக் கொல்லு.

அந்த போதைச் செடியை

கசக்கிக் குடித்து

நா குழறி நாலு சொல் உதிர்த்ததே

மந்திரம் ஆனது.

முற்றாத புள்ளிகள் !

ஜான்   ஃபோஸ்

-------------------------

நோபல் விருது பெற்ற 

வித்தகரே.

உங்கள் எழுத்துக்களை

நீங்கள் தூங்கவே விடுவதில்லையாமே 

ஆம் 

முற்றுப்புள்ளிகள் எனு‌ம்

தலையணைகள் உங்களிடம் 

தொலைந்து போனதால் 

மில்லியன் மில்லியன் மைல்களில் 

உங்கள் வாக்கிய குதிரைகள் 

களைப்பே இல்லாமல் ஓடிக் கொண்டே 

இருப்பதற்கு 

எத்தனை நோபல் விருதுகள் 

வேண்டுமானாலும் கொடுக்கலாம்.

"பாஷா பூதம் "

"பாஷா  பூதம் "

--------------------------------------------------------------------

ருத்ரா 

நானா உன் கண்ணுக்கு 

தெரியவில்லை ?

இதோ பார்.

அவர் தன மூக்குப்பொடி 

டப்பியிலிருந்து 

கொரோனா மாதிரியான 

ஒரு வைரஸை 

எடுத்து வெளியில் போட்டார்.

ஒன்றுமே தெரியவில்லையே..

சரி சரி 

அந்த தொலை நோக்கி வழியாய் பார்.

 

கள்ளி வனம்

கள்ளி வனம்

___________________________________

சொற்கீரன்

அந்த தூணில் 

கள்ளி அடர்ந்து கிளைத்து

முட்களின் கூந்தலில்

கண்ணுக்குத்தெரியாத ஒரு

ரோஜாவைக்காட்டி

என்னை வதைத்துக்கொண்டே

இருக்கிறது

கடந்த நாற்பது ஐம்பது

ஆண்டுகளாய்.

அதில் "ஜான் கீட்ஸின்"

கவிதை வரிகள் கலவரப்படுத்திக்கொண்டே

இருக்கிறது.

"ஸ்வீட்டெஸ்ட் ம்யூசிக் இன் தி

சேடெஸ்ட் தாட்ஸ்"

அம்பதுகளில் தேன்குரலை பிழிந்து தரும் 

ஜிக்கி அவர்களின் 

பாடல்களின் அம்புப்படுக்கையில்

இனிமையில் திகட்டும் 

அதை விட இனிமையான ஒரு 

துயரம் 

நெய்து கொண்டே இருக்கும்.

கள்ளியே!

முள்ளைக்காட்டி நீ

தள்ளி தள்ளி போனாலும்

என் அனிச்சத்தின் மலர் மெத்தை

நீயே தான்.

விரல் தட்டும் கவிதைக்குள்

ரத்தமாய் சொட்டினாலும்

வான நினைப்புகளின் 

ஊற்று அது.

________________________________________________