Sunday, September 18, 2016

இனியதோர் விடியல் ஆக்கு !

ஆகஸ்டு பதினைந்தே வருக வருக!
==================================================ருத்ரா

காலண்டர் தாள் சரசரப்புகளில்
ராணுவ பூட்ஸ்களின்
மரியாதை ஒலிகள் கேட்கின்றன.
அலங்கார வண்டிகள்
மாநிலம் மாநிலமாய்
பொம்மைக்காட்சிகளில் உயிர் பூசி
மிதந்து வருகின்றன.
ஆனந்த வெள்ளம் திரள்கிறது.
வந்தேமாதர முழக்கத்தின்
புடைப்பு பரிமாணம்
நம் நெஞ்சங்களில் விம்மிப்பெருகுகின்றது.
அது முக்காலங்களின்
வரலாற்றுக்கனத்தின்   பரிமாணம்.
நேற்று இன்று நாளை
என்று
எப்படிப்பார்த்தாலும்
வேர்வை கண்ணீர் ரத்தம்
என மூன்று அதிர்வலைகளில்
கனல் மூட்டும் பரிமாணம்.
சாதி சமய வர்ணங்கள் அற்ற
சமூக நீதியின் ஜனநாயகப்பூங்கா நோக்கி
நடை போட வந்திருக்கும்
இன்றைய "ஆகஸ்டு பதினைந்தே"
உன் பின்னே
சுரண்டல் அநியாயங்களால்
நியாயக் க‌பாலங்களின்
நொறுங்கும் ஒலி கேட்கிறதா?
மேலை நாடுகளில்
மனிதன் கீழே மலங்கழிப்பான்.
ஆனால்
மனிதன் மலங்களுக்கும் கீழேயும்
வாழ்ந்துகழிக்கும் நாடாய்த்தான்
நமது புண்ணிய பூமி புல்லரித்து நிற்கிறது.
நாம் எல்லோரும் கடவுளின் குழந்தைகள்
என்று
நம் மீது  நாமே
பூமாரிப்பொழிந்து
புளகாங்கிதம் அடைந்த போதும்
அஞ்சாவது வர்ணத்தவர்கள்
யாருக்கோ பிறந்தவர்கள் என்று
எகத்தாளம்
செய்பவர்களின பூமியா ..நம்
இந்திய பூமி?
சாதிக்கலப்புத் திருமணங்களை
பொறுத்துக்கொள்ளாமல்
ஆணவக்கொலை என்ற பெயரில்
கசாப்பு செய்வதையும்
ஆடாமல் அசையாமல் நின்று
பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்
"மரப்பாச்சி" ஜனநாயக‌மா
இந்த ஜனநாயகம்?
"ஆகஸ்டு பதினைந்தே!"
வழக்கமாய் கிழித்துப்போடும்
வெறும் காலண்டர் தாள் அல்ல நீ!
இன்று
புதுத்தீயில் புதுப்பித்து பதிப்பித்து
புடம்போட்டு வந்த
புதிய ஆகஸ்டு பதினைந்து நீ!
புதிய அர்த்தங்களோடு
காலண்டர் தாள்கள்
அக்டோபர்களையும் நவம்பர்களையும்
அந்த அசைவுகளில்
அசைபோடத் தொடங்கினால்
அதன் காற்றுக்கென்ன வேலி இங்கே?
அந்த கேள்வியின்
ஊற்றுக்கென்ன பதில் கள் இங்கே?
ஓ! எங்கள்  இதயமான  இந்தியாவே!
சமுதாய நீதியின் வெளிச்சமாய்
ஒரு "ஆகஸ்டு பதினைந்தை"
எங்களின்
இனியதோர் விடியல் ஆக்கு !
அதுவரை
எங்கள் நாளங்களும் நரம்புகளும்
புடைக்கட்டும்.
துடிக்கட்டும்.
"ஜெய்ஹிந்த்"

============================================================

__________________________________

ஆழ்ந்த நம் இரங்கல்கள்
===================================ருத்ரா இ பரமசிவன்

(கவி வேந்தன் நா.முத்துக்குமார் மறைவுக்கு
நம் ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்)



வயதுகளின் நுழைவாயில்
கட்டி முடிக்கும் முன்னே
வாழ்க்கைக்கோபுரமே
சாய்ந்து விட்ட கொடுமை என்ன?

இப்படியே விட்டால் நீ
பாட்டெழுதி பாட்டெழுதியே
நூலேணி ஏறி வந்து என்
அரியணையையும்
அபகரிக்கும் அபாயம்
வந்து விடும் என்று தான்
இப்போதே உனை நான்
எடுத்துக்கொண்டேன்
என் மடியில்
என்றெழுதினான் ஒரு பாட்டு
இறைவனுமே!
................
இந்தப்பாட்டும்
நா(வல்ல)முத்துக்குமார்
எழுதிக்கொடுத்து
இறைவன்
கீழே வீசியது தான்.

=====================================================================















Saturday, September 17, 2016

தமிழர்களே!தமிழர்களே!




தமிழர்களே!தமிழர்களே!
====================================================ருத்ரா

தமிழர்களே!தமிழர்களே!
உங்கள் முகத்தில் நீங்களே
கரி பூசி கொண்டீர்கள்.
செம்மொழிப்பூங்காவின்

அந்த அய்யன் வள்ளுவன்
அட்டைப்படத்தையும்
முகப்பையும்
அந்த பச்சைப்பொய்கள்
(பச்சை ஸ்டிக்கர்கள்)
மூடியிருக்கின்றனவே!

தமிழ் செம்மொழி என்றாலே
எரிச்சல் கொண்ட‌
எத்தர்கள்
உங்கள் கைகள் மூலம்
உங்க‌ள் முக‌ங்க‌ளிலேயே
க‌ரி பூசிக்கொண்டிருக்கிறார்க‌ள்.

இன்னொரு அதிர்ச்சியான‌
உண்மை உங்க‌ளுக்கு தெரியுமா?
வேத‌ங்க‌ளை தொகுத்த‌தே
வியாச‌ன் எனும் திராவிட‌ன் தான்.
நீல‌மேக‌ சியாம‌ள‌ வ‌ண்ண‌ங்க‌ளில்
அதாவ‌து திராவிட‌க்க‌ருப்பு வ‌ர்ண‌ங்க‌ளில்
பிற‌ந்த‌ திராவிட‌ர்க‌ளான‌
ராம‌னும் கிருஷ்ண‌னும்
ஆண்ட‌ திராவிட‌ பூமியே இந்தியா!

திராவிட‌நாடு திராவிட‌ருக்கே!
திராவிட‌ர்க‌ளின் பாட்டன்க‌ள் ஆன‌
த‌மிழ‌ருக்கே இந்தியா சொந்த‌ம்.
அரிய‌ என்ப‌தே ஆரிய‌ ஆயிற்று.
அரிய‌ இன‌மே
க‌ண‌வாய் வ‌ழியே புகுந்து
க‌ண்ணிய‌ம‌ற்ற‌ ஆக்கிர‌மிப்பில்
இன்னும் ந‌ம்மை
தின்ன‌த்துடிக்கிற‌து.

கண‌க்கீட்டாள‌ர்க‌ள் அவ‌ர்க‌ளை
வெறுமே
மூன்று ச‌த‌வீத‌ம் என்கிறார்க‌ள்.
முந்நூறு ஆண்டுக‌ளுக்கு முன்னே
ம‌ட்டும் வ‌ந்த‌
வெள்ளை ஆதிக்க‌ம் அல்ல‌ இது.
மூவாயிர‌ம் ஆண்டுக‌ளுக்கு
முன்னே வ‌ந்து
ப‌த்தாயிர‌ம் ஆண்டுக‌ளுக்கும்
முன்னே இருந்த‌
இந்த‌ ப‌ர‌த‌வ‌ர்க‌ள் மீதும்
(இது சிந்து வெளித்திராவிட‌னின்
நெய்த‌ல் நில‌ப்ப‌ர‌த‌வ‌ன்)
அவ‌ர்க‌ளின் பார‌த‌த்தின் மீதும்
ச‌வாரி செய்துக்கொண்டிருக்கும்
ஆதிக்க‌ம் இது.

ஆயிர‌க்க‌ண‌க்கான‌ ஆண்டுக‌ள்
க‌ல‌ப்பில்
இந்த‌ திராவிட‌ இந்திய‌ன்
வெள்ளையாயும்
க‌ருப்பாயும்
வெள்ளையும் க‌ருப்பும் க‌ல‌ந்த‌
ப‌ழுப்பாயும்
இருப்ப‌து ம‌ட்டுமே
நிஜ‌மான மூவ‌ர்ண‌ம்.

பொய்யாய் நான்கு வ‌ர்ண‌ம்
பேசுப‌வ‌ர்க‌ள் தான்
சிவ‌ப்பான‌ செம்மையான‌
சிற‌ப்பான‌ ந‌ம் த‌மிழ் மொழி மீது
தார் பூசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஒரு சாமி படத்தின் மேல்
இப்படி ஒட்டினால்
இந்துக்க‌ள் ம‌ன‌ம்
புண்ப‌ட்டு போய்விடும்
த‌மிழ‌ர்க‌ளின் பூமி இது.
வான் புக‌ழ் வ‌ள்ளுவ‌னை
இப்ப‌டி மூடி ம‌றைத்தால்
மனம் புண் ப‌டாத‌
த‌மிழ‌ர்களின்
தமிழ்நாட்டுப் பூமி இது.

த‌மிழ‌ர்க‌ளே! த‌மிழ‌ர்க‌ளே!
இன்னும் நீங்க‌ள்
தூங்கிக்கொண்டிருந்தால்
த‌மிழ்ப்பூஞ்சோலைவ‌ன‌ம்
தார்ப்பாலைவ‌ன‌ம் ஆகிவிடும்!
விழித்திடுங்க‌ள் த‌மிழ‌ர்க‌ளே!

====================================================ருத்ரா
ஆதார‌ச்செய்திக‌ளுக்கு
இவ‌ற்றை சொடுக்குங்க‌ள்:

vedas-compiled-and-worte-by-dravidians[1].html (text/html) 42.00K
Sri Rama’s Ancestor, Vaivasvata Manu was a Dravidian King Srimad Bhagavatam « Ancient Indians – Satya Samhita.url (application/octet-stream) 1.00K
========================================================================
29  அக்டோபர் 2011 ல் எழுதியது.

Thursday, August 11, 2016

குரல்





குரல்
================================================ருத்ரா இ பரமசிவன்

ஒற்றையாய் நின்று ஒரு தவம்.
குருவிக் கூட்டங்களுக்கு ஏங்கி
அந்த பஞ்சு சிறகுகளின் வருடல்களுக்கு
கனவு கண்டு
நிற்கிறது இந்த ஒற்றை மரம்.
சூரியக்குளியலில்
வருடங்கள் எனும் சோப்புக்கட்டிகள்
கரைந்து
இப்படி ஒரு சிறு மரமாய் நிற்கிறது.
இலை இடுக்குகளில்
வெள்ளி ஒழுகும் வெளிச்சத்தின்
குமிழிப்பூக்களில்
தன் கன்னி ஏக்கங்களை
நிரவிக்கொள்ளும் சல சலப்புகளே
அதன் இதயத்துடிப்புகள்.
சிறுவர்களின் சைக்கிள் சக்கரங்கள்...
கால் பந்தாட்டக்காரர்களின்
விறைப்பான உதைப்புகள்..... .
அடியில் சிலநேரங்களில்
இளஞ்ஜோடிகள்
தங்கள் தாகத்தை
சில நுணுக்கமான சிற்பவடிவங்களைப்போல் 
வெளிப்படுத்தும் இனிய தருணங்கள்.....
எல்லாமும்
அதன் வேர்த்தூவிகள் முனை வரைக்கும்
நனைத்து நிற்கும்.
அதன் இலை நரம்போட்டத்திலும்
"மெகந்தி"தீட்டும்.
"இப்போது தான் தெரிந்ததா?
என்னை?
வாருங்கள் ..வந்து அமருங்கள்"
அதன் குளிர்நிழலில் சற்று
அமரலாம் என்று அங்கே சென்ற
எனக்கு
அந்த மெல்லிய இனிய குரல் கேட்டு
திடுக்கிட்டு விட்டது.
இது என்ன குரல்?
யார் பேசுவது?
எனக்கு உடம்பு சில்லிட்டு விட்டது.
திரும்பி பிடரி தெறிக்க விரைந்தேன்.
"போகாதீர்கள் ...போகாதீர்கள்.."
குரல்
என்னைத் தொடருகிறது!

==================================================



Saturday, January 30, 2016

இங்கு வருமா அந்தக்குருவிகள் ?





இங்கு வருமா அந்தக்குருவிகள் ?
================================================ருத்ரா இ,பரமசிவன்.

ஊசி அலகுகள் பிளக்க
அந்தக் குருவி கிறீச்சிட்டது.
அந்த ஊசிக்குள்ளிருந்தா
ஏழு கடல்களையும்
ஏப்பமிடும்
அந்த ஒலிக்கடல்?
ஒன்றல்ல இரண்டல்ல
ஏழெட்டு குருவிகள்..
ஒரு காலை நேர "நடை"யலின் போது
அந்த குறுகல் சந்து வழியே சென்றேன்.
பரட்டைத்தலை போல
பிய்ந்த காய்ந்த சருகுப்பொடியாய்
உதிரும் கூரைக்குடிசைகள்
ஊடே நடந்தேன்.
இங்கெல்லாம்
இன்னும் கிழக்குத் திசைகள்
சுவடுகளே காட்டவில்லை
என்பது
அவ்வளவு அம்மணம்!
சித்தாந்தங்கள் எல்லாம்
இங்கு ரூபாய்க்கு பத்து கிலோ கிடைக்கும்.
ஆனாலும்
இன்னும்
இந்தியாவின் ஜென்ம பூமிக்கு
ஒரு கட்டணக்கழிப்பிடத்தின்
அடிக்கல் கூட
அயல் நாட்டான்
கடன் தொகையில் தான்.
குருவிகளின்
ஊசிக்குத்தல்களில்
ரத்த நாளங்களில் எல்லாம்
ஒலி அமுத வெள்ளம்.
பழுப்பும் கருப்பும்
கொஞ்சம் பச்சையும் கலந்து
பிசைந்த அந்த
பிஞ்சுப்பிரபஞ்சங்கள்
குடிசைகளின் கூரை விழுதுகளில்!
இந்த இசை விருந்துக்கு
நட்சத்திர ஓட்டல்களில்
கத்தை கத்தை கரன்சிகளே சமன்பாடு.
என் இதயம் வலித்தது.
அகண்ட இந்தியாவின்
ஆரிக்கிள் வெண்டிரிக்கிள்களில்
சாக்கடைகளே இன்னும் வர்ணங்கள்.
அந்தக்குருவிகள்
செவிக்குள்  பெய்த அதிர்வெண்கள்
இந்த உலகத்தையே
சுருட்டிப்போட்டுவிடும்.
இந்த "செஞ்சுருட்டி" ராகத்துக்கு
பூஞ்சக்காளான் பிடித்த
வீணைகளால் பயனில்லை.
ஏக்கம் பூசிய விழிகளுடன்
காத்திருக்கிறேன்.\
இங்கு வருமா அந்தக்குருவிகள் ?

===========================================================







Thursday, December 31, 2015

"கண்ணாடி வளையல்கள்"...ருத்ரா

Sunday July 2, 2000
கண்ணாடி வளையல்கள்
- ருத்ரா.


1
நீ
ஒலித்தாலும்
உடைந்தாலும்
இனிக்கும்.
2
கண்ணாடி
வளையல்களிலிருந்து
கண்ணாடி விரியனா
தீண்டியது ?
மூச்சை நிறுத்தியது
உன் ஓசை.
3
உன் ஓசைப்பூக்கள்
உதிர்க்கும்
மகரந்தமே
என் அன்றாட உணவு.

4
கண்ணாடி ஓசைக்குள்ளும்
கனமான சம்மட்டிகளா ?
என் இதய நாளங்கள்
கொல்லம்பட்டறை ஆனது.
ஆனாலும்
துடித்து துடித்து
அது அடித்தது
அத்தனையும்
அந்த மயிற்பீலியின்
அசைவுகள் அல்லவா ?

5
தாஜ்மகாலை
உருக்கிச்செய்ததில்
உன் ஓசையில்
காதலின்
உளிச்சத்தங்கள்.

6
சோழிகளைக்
குலுக்கி
எப்படி
இப்படி ஒரு
புதை குழி
வெட்டினாய்.
அமிழ்ந்ததும்
புாிந்து கொண்டேன்
அத்தனையும்
அமிழ்தம் என்று.


7
தைரியம் தான்!
கண்ணாடி
வீட்டுக்குள்ளிருந்து
கல்லெறிகின்றாய்.
ஏனென்றால்
நீ
உடைந்தாலும்
நொறுங்கிப்போவது
நான் தானே!

8
உன் ஒலியை
என்றோ கேட்டது.
அது என்னை
விரட்டிக்கொண்டேயிருக்கிறது.
கடந்து போகட்டும் என்று
நின்று பார்த்தேன்.
அது இப்போது
என்னை
இழுத்துக்கொண்டே
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.


9
எந்த ாிஷி சபித்தது ?
செம்மங்குடிகளும்
பாலமுரளிகளும்
உன் கண்ணாடிக்
குருகுலத்தில் கிடந்து
இதன் ஓசைகளில்
'சாதகம் '
செய்யவேண்டும் என்று ?


10
உன் ஓசைகளின்
பின்னேயே சென்று
நின்றேன் ஒர் இடம்.
இன்னும் உனக்கு
நாலு ஜோடி வளையல்கள்
விலை கேட்டேன் அவனிடம்.
'ஜோடியாய் எல்லாம்
கிடைக்காது '
என்று சொல்லிச் சிரித்தான்
கடைக்காரன்.
ஏனென்றால்
நான் போய் நின்றது
' ஒரு வீணைக்கடை '.

11
உன் ஓசையின்
கைதி நான்.
நன்றாய் உற்றுப்பார்.
உன்
கண்ணாடி வளையல்கள்
என் கை விலங்குகள்.


12
கிளு கிளு வென்று
எனக்குள்
'கிடார் ' வாசித்து
கிறு கிறுக்க வைத்தது
போதும்!
'மன நல மருத்துவ '
மனைக்கு
நான் போகும் முன்
என் மனதுக்குள்
வந்து விடு.


13
நீ
கிளப்பிய ஒலிகள்
வெறும்
'டெசிபல் 'களாய்
காற்றில் கிடந்தபோது
ஒரு நாள்
நான் அதில்
இடறி விழுந்தேன்.
வீணை இடித்து காயமா ?
இந்த விழுப்புண்ணுக்கு
வானவில்லில்
ஒரு 'பேண்டேஜ் ' போட்டேன்.
கனவை
விரித்துப் படுத்து
புரண்டு கொண்டிருக்கிறேன்
உறக்கம் வராமல்.



14
என் கற்கோட்டைக்குள்
கலகம் மூட்டும்
கண்ணாடிச்சிப்பாய்களே.
உங்கள் ராணியிடம்
சொல்லுங்கள்
ஓசை அம்புகளால்
நான் வீழ்ந்து விட்டாலும்
இந்த 'ராஜ்யத்தில் '
தோல்வியின் அர்த்தமே
வெற்றி தான் என்று.


Thinnai 2000 July 02
திண்ணை

Thursday November 20, 2008

Sunday, December 27, 2015

இருளிலிருந்து ஒளி......






இருளிலிருந்து ஒளி......
=============================================ருத்ரா


"தமஸோ மாம் ஜ்யோதிர் கமய..."
அந்த கும்மிருட்டுக்கும்
நீலப்பிழம்பின் வானச்சதைக்கும்
சமஸ்கிருதம் புரியவில்லை.
தமிழும் தெளியவில்லை.

விதை பிளந்து
மண்ணைத்தின்றது.
வேர் நீட்டி
நீர் குடித்தது.
மயிர்கள் போல வேர்த்தூவியாய்
மண்ணின் இதயத்தோடு
நாளம் ஆகி நாட்கள் நகர்த்தியது.
வெளியே
செடியாய் மரமாய் கிளையாய்
விழுது வீழ்த்தி
நிலை பெற்றது.
சிவப்பு ஆலம்பழத்தை
அந்த பச்சைக்கிளி
சுவைத்து துப்பிய‌
கடுகினும் சிறிய விதைக்குள்
இத்தனை பெரிய ஆரண்ய காண்டம்
எப்படி நுழைந்தது?
இது விதையல்ல.
இது மனிதக்கேள்வி!
இது பற்றி யெரிந்து வேள்வியானதில்
கேள்வியும் எரிந்து விடையும் எரிந்து
சாம்பல் மட்டுமே மிச்சம்.
எஞ்சி நின்ற நாலு வர்ணத்தில்
நான்காவதாயும் ஐந்தாவதாயும்
மனிதன் சேற்றுப்புழுக்களாய்
நெளியவோ
இத்தனை அவதாரங்கள் கடவுளுக்கு?
இந்த மார்கழிப்பனியிலும்
எரிமலை லாவா
மனதுக்குள் ஓடுகிறது.
சங்கரர் தன் உள்ளத்து தீயால்
சுட்டுக்கொண்டு
பாடிய வரிகளைப்பாருங்கள்!

"கிம் கங்காம்புனி பிம்பிதே அம்பரமணௌ
சண்டாலவாடீபயஹ.
பூரே சாந்தரமஸ்தி காஞ்சன கடீ
ம்ருத்கும்பயோர்வாம்பரே.
ப்ரத்யக்வஸ்துனி நிஸ்தரங்க சஹஜானந்தாவ‌
போதாம் புதௌ.
விப்ரோஅயம் ச்வபசோயமித்யபி மஹான்
கோஅயம் விபேதப்ரமஹ."

இது அவரது மனீஷா பஞ்சகம் எனும்
மன உறுதிப்பாடல்களில் ஒன்று.

"கங்கை நீரிலும் சண்டாளன் வீட்டு அருகில் உள்ள
சாக்கடை நீரிலும் பிரதிபலிக்கின்ற சூரியனிடம்
வேற்றுமை ஏதாவது உண்டா?
பொன் பாண்டத்திலும் மண் பாண்டத்திலும்
உள்ள வெளியில்(ஸ்பேஸ்) வேற்றுமை இருக்கிறதா?
அலையில்லா சுபாவத்தைக் கொண்ட அளவில்லா
பேரானந்த கடலான உள்ளார்ந்த ஆன்மாவில்
இவன் பிராமணன்
இவன் நாய் மாமிசம் உட்கொள்பவன் என்ற‌
இந்த மகத்தான வேற்றுமை எனும் மோகம்
எங்கிருந்து வந்துள்ளது?"

இது சுவாமி ரங்கநாதானந்தரின்
அருமையான மொழி பெயர்ப்பு.
இன்னும் அர்ச்சகர் நியமனத்தில்
நீதியே இர‌ட்டை வேடம் போடுகிறது.
மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுபவர்கள்
அடித்துக்கொல்லப்படுகிறார்கள்.

அடித்துக்கொல்லப்படுவது
ஆதி சங்கரரா?
இல்லை
அந்த பிரம்மம் என்னும்
பரம்பொருளா?

ஆத்மீக பூமியான பாரத‌த்தில்
எப்படி இப்படி ஒரு
பாதக நிழல் படர்ந்தது?

=========================================================

Friday, October 16, 2015

அம்மா






அம்மா
==============================================================
ருத்ரா இ.பரமசிவன் 

"தாய்மை" 
ஏதோ ஒரு கடனை
தீர்த்துவிடலாம்
என்றா இந்த தலைப்பு?

இலக்கணங்களின்
இலக்கணத்துக்கு
ஏது
இலக்கணக்குறிப்பு?


அம்மா
என்று சும்மா தான் கூப்பிட்டேன்.
செங்கல் பட்டு அருகே இருந்து
பங்காரு அடிகள் சிரித்தார்.

பாண்டிச்சேரி மண்ணின்
அடிவயிற்றிலிருந்து
வேர் ஊடி விட்ட‌
அரவிந்தப்புன்னகை
வெள்ளையாய்ப்பார்த்து
வெள்ளமாய் பாய்ந்தது.

அமிர்தமாய் ஒரு குரல்
வாஞ்சையாய் நெஞ்சை வருடியது.

எனக்கு
அம்மா எதிரொலி
எங்கிருந்தோவெல்லாம் கேட்டது.
அன்பின் ஒலிக்கு
முகம் தேவையில்லை.

சங்கரர் 
எந்திரமாய் கொல்லூரில்
ஒரு முகம் செய்தார்.
சௌந்தர்ய லஹரியும்
பிரம்ம சூத்திர பாஷ்யமும்
அங்கே
கடாமுடா என்று 
ஒரு "மௌனத்தை" சுடரேற்றியது.
எனக்கும் அது
"எண்ட்ர மோனே"
என்று தான் கேட்டது.
பிறப்பு மதுரம்
இறப்பு மதுரம்
அந்த மலையோரம் பிதுக்கிய‌
பலாக்கனிகள் கூட 
இப்படித்தான்
மதுரம் மதுரம்...

ஹீப்ரு மொழியில்
அரபு மொழியில்
அல்லது
இருண்ட கண்டத்து
பூமத்திய ரேகையை
ஒட்டியாணமாய் அணிந்து
சுழலும்
அந்த அமுத வயிற்று மண்ணில்
வாய்க்குள் நுழையா 
ஏதோ ஒரு மொழியில் கூட‌
அன்னை சிரித்தாள்.

அங்கே தன் சிசு
எலும்புக்குச்சியில்
கருப்புவிழியில்
சுருட்டை முடியின்
சொக்கிய அழகிலும்
பசியை மட்டுமே
ருசியாக்கி பாலாக்கி
வெற்று முலையைச் சப்பும் 
உலகமய பொருளாதாரத்தின்
விந்தையைக்கண்டு
கண்ணீர் உதிர்த்தாள்.
அந்த தெய்வக்கண்ணீரிலும்
உப்பு தான் கரித்தது.

ம்மா என்று
கன்று கூப்பிட்டது.
ம்ருத்யுஞ்ச ஹோமத்தின்
அவிர்பாகம்
மந்திரத்தோடு
அதன் வாய்க்குள்
திணிக்கப்பட்டது.

மந்திரத்தின் உயிர் எது?
மண்ணின் உயிர் எது?
மனிதனுக்கு
விளங்கியதெல்லாம்
வீட்டுக்கூரையின் வழியே
கனக தாரா மட்டுமே.

அவள் கூப்பிட்டாளா?
தெரியவில்லை
அம்பிகே என்று
கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டேன்.

"அம்மா என்றழைக்காத..."
அந்த அமுதக்கடல்
ஜேசு தாஸ் அவர்கள் வழியாய்
எல்லாம் உருக்கியது.
இந்த கல் காற்று..
எங்கோ பில்லியன் ஒளியாண்டு
தூரத்து தொப்புள் கொடியின்
"கருந்துளை" முடிச்சு...
எல்லாம் உருகியது
எல்லாம் பருகியது
அந்த பிரபஞ்ச தர்பூசணி ரசத்தை.

எங்கிருந்து கேட்டால் என்ன?
அந்த ஊற்று இதயம் நிமிண்டி நிற்கும்.
வாக்குப்பெட்டியிலிருந்து
செங்கோல் ஏந்தி
ஒரு ரூபாய் இட்லியிலும்
அது ஒரு குழந்தையை நோக்கிய‌
ஓங்காரமே.

வேப்பந்தோப்புக்குயிலின்
குரல் கீற்றில் கூட‌
"ஆத்தாளே அண்டம் எலாம் பூத்தாளே"
என்று கேட்கிறது.

அது சரி!
அம்மா என்றால்
ஆத்திகமா? நாத்திகமா?
உயிர் ஃபிலிம் டெவலப் ஆகும்
அந்த கருப்பு அறையில்
மின்னல் வெட்டும் போது
நமக்கு தெரிந்ததெல்லாம்
இருட்டு..ஆனால் இருட்டு இல்லை.
வெளிச்சம்..ஆனால் வெளிச்சம் இல்லை.

ஏண்டா!
காபின்னு கத்தினே
டபரா டம்ளரோடு நிக்கிறேனே
எடுத்தக்கடா! என்ன யோசனை?

"அம்மா காபி"
என்று அதிகாரமாய் கேட்டேனே!
எப்போ என்று ஞாபகம் இல்லை.

என்னைப்பற்றிய ஞாபகமே
இன்னும் 
ஒரு கர்ப்பமாய் சுமந்து
எதிரே இங்கு
"பீபரி"யின் ஆவியை
எனக்குள் சூடாய் ஏற்றும்
எந்திரமே!
உனக்கு எந்திரம் எழுத‌
ஆயிரம் சங்கரர்கள் போதாது...

=================================================